Home » Jeep Wrangler Brute: een rauwe, ongenuanceerde ruwe bolster?

Jeep Wrangler Brute: een rauwe, ongenuanceerde ruwe bolster?

Bij nadere inspectie blijkt de finesse wel degelijk in de details te zitten

Door Veerle van Heertum

Van alle Jeep-modellen staat de Wrangler het dichtst bij zijn oervader, de Willys Jeep. Ontworpen voor grootschalige inzet in de Tweede Wereldoorlog, daarna als merk nooit meer van het toneel verdwenen. Excellent Magazine kreeg de beschikking over een Jeep Wrangler in de Brute-uitvoering en vond interieurontwerper Thomas de Gier bereid om deze ‘Hulk op wielen’ eens stevig aan de tand te voelen.

Lang leve het contrast

“Mijn eerste indruk toen ik de auto zag staan? Ik moest even slikken. Van een afstand gezien staat daar een rots van een auto, met een recht lijnenspel. Totaal anders dan de auto’s waar ik normaliter voor val, zoals mijn huidige Porsche Panamera bijvoorbeeld. Dat deze Wrangler in pistachegroen is gespoten, maakt dat hij extra ‘gevaarlijk’ oogt. Een zachte, vriendelijke kleur op een groot en hoekig exterieur. Mijn tweede reactie? Heerlijk, veel contrast!”, opent Thomas het gesprek. “In mijn interieurontwerpen maak ik namelijk ook veel gebruik van contrasten. Fijne details worden nog mooier als je er iets contrasterends tegenover zet. Ik voelde me meteen uitgedaagd om deze potige Amerikaan eens goed van dichtbij te bekijken.”

Knipogen naar het verleden

Het duurt niet lang voordat Thomas details aan de Jeep ontdekt waarover goed is nagedacht. “Wat voor elke Wrangler geldt, is dat de uitstekende spatborden een directe verwijzing zijn naar de oorspronkelijke Willys Jeep. Er valt echter meer te ontdekken, echte knipogen naar het verleden. De grille is duidelijk een verwijzing naar het verleden, evenals de positionering en vorm van de koplampen. Onmiskenbaar een erfenis van de allereerste Jeep. Dat de scharnieren van de deuren niet in de carrosserie zijn verwerkt, maar er bovenop liggen, is nog zo’n typisch Jeep-visitekaartje. Kijken we naar de achterkant van de auto, dan vallen de achterlichten op, die zich laten interpreteren als stilistisch vormgegeven jerrycans. Mijn conclusie over het uiterlijk is dan ook dat we hier te maken hebben met een stukje ‘American heritage’. En of de vormgeving nu bij me past of niet, ik voel me als autoliefhebber wel degelijk aangetrokken tot zoveel stoerheid. Mooi, hè? Dat een auto met grillige oervormen bij mij ook oergevoelens oproept. De Wrangler nodigt uit om gereden te worden en de ongebaande paden op te zoeken.”

Het contrast wordt alleen maar groter

De interieurontwerpen van Thomas kennen een duidelijke eigen signatuur. Veel donkere, warme tinten, gecombineerd met natuurlijke materialen roepen een luxe, huiselijke sfeer op. “Ik ontwerp toegankelijke en leefbare inrichtingen”, vervolgt Thomas. “Door te kiezen voor een verfijnde afwerking en de inzet van zeer verschillende materialen ontstaat er een mooie ‘spanning’ die het interieur interessant maakt. Ik combineer modern en sierlijk, licht en donker en laat rechte lijnen en organische vormen een spel spelen met elkaar. De overeenkomst tussen mijn ontwerpen en het ontwerp van deze Jeep Wrangler Brute zit hem niet alleen in het contrast, maar ook in het feit dat je je ogen niet los kunt maken van wat je ziet en er sprake is van een stuk echte authenticiteit. Daar houd ik van.”

Zo rauw en ruw als de buitenkant overkomt, zo gedistingeerd en ingetogen komt het interieur over. “Toen ik de deur opende, was het wennen aan de overgang. Mooi donkerbruin leder, passend bij de kleur van de carrosserie. Gedetailleerd stiksel, dat zeer verfijnd overkomt … Het is een luxe interieur, zonder drama. De vormgeving van het instrumentarium sluit naadloos aan bij de beleving van de voorkant van de Jeep. In het dashboard zit geen poespas verwerkt, alles is kwalitatief hoogwaardig en nergens schreeuwt je iets tegemoet. De geometrische vormgeving van de buitenkant zet zich dus voort in het interieur en dat levert een mooie visuele balans op”, aldus Thomas.

Het vrijheidsgevoel

“Je kunt met deze auto de wind door je haren voelen, als je dat wilt. Daar zorgt het dak voor, dat open kan. Doe je de zijramen ook open, dan krijg je wel een vrijheidsgevoel. Of moet ik zeggen, een Jeep-gevoel? Het rijden zelf draagt ook bij aan dat gevoel van vrijheid. Je zit lekker hoog, kijkt neer op het meeste verkeer. De wegligging van de auto is goed en met het stuurwiel in handen heb je de teugels vast. De auto doet wat jij wilt. Op zich is dat knap, als je bedenkt dat je een grote, zware auto rijdt, die niet is ontworpen met aerodynamica in gedachten.”

We vragen Thomas om een eindoordeel te vellen. “Ik vond het een spannend uitstapje, buiten mijn comfortzone. Dat ‘Brute’ past contrastmatig wel bij mij. Eigenlijk zie ik deze Wrangler prima bij mij in de garage staan.”

Fotografie: Patrick Meis

Tekst: Jan Mol

close

Schrijf je in voor de nieuwsbrief