Wonen in het werk

Wonen in het werk


Dick Mulders en Teun Hermsen wonen aan de Prinsengracht in Amsterdam. Mulders beschouwt hun huis als het visitekaartje
van zijn eigen ontwerpstudio. Hij bedacht het
grootste deel van het interieur.

 

‘Er moest een signature piece in het huis te zien zijn, een bijzonder eigen ontwerp’

Ze kwamen bij elkaar door een blind date, georganiseerd door een vriend van Dick Mulders (41) die met Teun Hermsen (47) bij McKinsey werkte. Hij had het vermoeden dat Mulders en Hermsen weleens heel goed bij elkaar zouden kunnen passen – allebei dol op reizen en op ‘het goede leven’ – en dat bleek te kloppen. ‘We vieren dit jaar onze koperen bruiloft’, zegt Mulders. Het stel woonde vijf jaar in Shanghai. Hermsen werkte er voor McKinsey, Mulders volgde er een opleiding tot interieurarchitect.

In 2015 keerden ze terug naar Amsterdam en kochten een oude leerlooierij met aanbouw, aan de Prinsengracht. Mulders: ‘Het is eigenlijk een smal en diep huis, maar toch is er overal natuurlijk licht door de patio in het midden.’ Hij liet er al zijn ontwerptalent op los en beschouwt het huis als het visitekaartje van zijn interieurbedrijf DMD Amsterdam. Hij ontvangt er geregeld klanten.

Bijzonder, maar eigen

Over de basis van het interieur waren Mulders en Hermsen het direct eens, vertellen ze in de woonkamer, waar de oude gevel in opgenomen is. Mulders: ‘We wilden vooral klassieke materialen. En verder moest er een “signature piece” te zien zijn, een bijzonder eigen ontwerp. Dat werd de zwevende trap van zwart ruw staal.’

Achter de kastenwand zitten sportschoenen, archiefstukken, de wasmachine, de droger en rare muurtjes die zich lastig lieten wegwerken. Niemand die dit nu ziet. Huishoudelijke spullen worden uit het zicht gehouden, of het moet de stofzuiger zijn waar de werk ermee bezig is. Maar dat is dan ook een mooi vormgegeven Dyson. De heren zijn er heel open over. Ze houden niet van rommel. ‘Verschrikkelijk’, mompelt Hermsen.

Hermsen leest graag, het liefst heel dikke pillen, biografieën over Churchill en Trump. Toch is zelfs de hoge boekenkast die Mulders op speciaal verzoek van Hermsen ontwierp, nergens rommelig en een toonbeeld van esthetiek. Een gelezen boek leest Hermsen zelden nog een keer of het moet een kunstboek zijn, maar toch, geen boek gaat weg. ‘Boeken zijn voor mij heilig.’ Dat het interieur ondanks de boeken toch luchtig blijft, is volgens hem te danken aan de warm grijze kleur. ‘En de hoogte werkt ook mee.’

Er staat nog één styling operatie op stapel en dan is het huis af: de patio. ‘Een levende groene wand, er komen muisgrijze zongedroogde Marokkaanse tegeltjes en een zwembadtrap naar de rand van het dak. We willen het hele jaar groen om ons heen.’


“Aan de zitkamer grenst de pianokamer met de kleine vleugel van Teun”

Grootstedelijk

Mulders noemt zijn stijl kosmopolitisch, grootstedelijk. ‘Ik reis graag. Behalve in Shanghai heb ik in Sydney gewoond en in Londen. De ideeën die ik daar heb opgedaan in hotels of woningen, komen op de een of andere manier altijd nog terug in mijn ontwerpen, of het nu een huis in Spanje is of op de Van Eeghenstraat in Amsterdam.’

Hermsen: ‘Het behang in onze slaapkamer is geïnspireerd op het handgemaakte zijden behang dat u in China vaak ziet. Die glazen deuren met stalen lijst in ons huis zijn duidelijk een Shanghai-invloed. We woonden in de French Concession en daar ziet u ze veel.’

Mulders: ‘Wel jammer dat het de laatste jaren opeens heel erg mode is.’

Hermsen: ‘Jij begon er al aan toen niemand het nog deed.’

Hermsen houdt niet zo van trendy. Hij heeft groot vertrouwen in Mulders’ smaak en vindt bijna alles wat hij uitzoekt mooi. Alleen de kastenwand van messing die zijn vriend voor ogen had, kwam er niet doorheen. ‘Het is het enige waar ik mijn veto over heb uitgesproken. Te trendy.’ Gelukkig zorgdeMulders voor een spectaculair alternatief. Een kastenwand van koperen platen die in vuur en vlam lijken te zijn gezet door een bewerking met citroenzuur. Hermsen: ‘Dit vind ik wel vet.’


“De opvallende kastenwand is bewerkt met citroenzuur”

 

 

 

Tekst: Emilie Escher
Fotografie: Maarten Noordijk

EXCELLENT | WONEN & LEVEN